How Deeply Do We Care?

 Gaano Ba Kalalim Ang Ating Pagmamalasakit?

1 Thessalonians 2:1-8

¹Mga kapatid, kayo na rin ang nakakaalam na hindi nasayang ang pagpunta namin diyan sa inyo. ²Alam nʼyo ang mga paghihirap at pag-aalipusta na dinanas namin sa Filipos bago pa man kami dumating diyan. Ngunit sa kabila nito, binigyan kami ng Diyos ng lakas ng loob na ipangaral ang Magandang Balita sa inyo, kahit na marami ang kumokontra sa amin. ³Sapagkat ang pangangaral namin ay hindi batay sa kamalian o sa hangaring mandaya o manloko. ⁴Bagkus, sinubok kami ng Diyos at napatunayan kaming mapagkakatiwalaan. Hinirang niya kami upang ipahayag ang Magandang Balita at sa dahilan lamang na ito kamiʼy nangangaral. Ginagawa namin ito hindi upang bigyang-lugod ang tao, kundi ang Diyos na patuloy na sumisiyasat sa aming mga puso. ⁵Kahit minsan ay hindi namin kayo ginamitan ng mabulaklak na pananalita. Ang Diyos ang aming saksi na hindi kami nagpanggap na kaibigan ninyo upang makuha ang inyong pera. ⁶Hindi namin hinangad ang papuri ng tao, mula man sa inyo o sa iba, ⁷kahit puwede naming ipagpilitan ang karapatan namin bilang mga apostol ni Kristo.

Sa halip, naging maaruga kami sa inyo tulad ng isang mapagkalingang ina sa mga anak niya. ⁸At dahil sa laki ng pagmamalasakit namin sa inyo, natutuwa kaming ibahagi sa inyo hindi lamang ang Magandang Balita ng Diyos kundi pati na rin ang aming buhay, sapagkat napamahal na kayo sa amin.

Pag-unawa sa Kasulatan

Noong panahon ni Pablo, kapag ang mga guro, pilosopo, o mga magulang ay sumusulat ng payo para sa kanilang mga anak o estudyante, pinapaalala nila ang kanilang magandang samahan at mga pinagdaanan. Ito rin ang pokus ng ating pagbasa ngayon, habang inaalala ni Pablo ang unang pagbisita niya sa Tesalonica.

Sa Gawa 16:16-40, makikita ang mga paghihirap na dinanas ni Pablo sa Filipos bago siya pumunta ng Tesalonica. Pinaratangan siya ng mga taga-Filipos ng kasakiman, panghihikayat sa bawal na paraan, at panlilinlang. Sa sulat ni Pablo sa mga taga-Tesalonica, nabanggit niya ang paghihirap at pagtutol na naranasan niya sa Filipos. Ngunit binigyan siya ng Diyos ng lakas ng loob na ipangaral ang Magandang Balita sa kabila ng mga humahadlang. Noong nagpatotoo siya sa mga taga-Tesalonica, wala siyang ginamit na anumang panlilinlang o pagsisinungaling para lamang paniwalaan siya. Nangaral si Pablo mula sa puso para sa ikalulugod ng Diyos at hindi ng tao. Saksi ang mga taga-Tesalonica na hindi siya nanlinlang, hindi naghanap ng sariling kapakinabangan, at hindi naghangad ng papuri at parangal para lang i-angat ang sarili. Ang pagtatanggol na ito sa kaniyang pag-uugali ay nagpapakita sa atin kung paano kumilos ang ibang mga taong naghahangad lang ng katanyagan at pera sa pamamagitan ng pamamahayag o pag-i-ebanghelyo.

Sa talata ika-pito, tinawag ni Pablo ang kaniyang sarili, si Silvano, at si Timoteo na mga "apostol." Ang salitang Griego para sa "apostol" ay nangangahulugang "isang isinugo" at hindi ito isang opisyal na posisyon o titulo sa simbahan. Lahat ng isinugo ng Espiritu ni Cristo upang ibahagi ang Magandang Balita ay pwedeng tawaging apostol. Madalas gamitin ni Pablo ang tawag na ito para sa mga natatanging lalaki at babae na masisipag at puspos ng Espiritu Santo na namumuno sa mga simbahang Gentil. Alam niya na siya at ang kaniyang mga kasama ay may karapatan sanang humingi ng mga bagay na karaniwang hinihingi ng mga naglalakbay na rabi o guro, mga pilosopo noong panahong iyon tulad ng bayad sa pagtuturo, komportableng tirahan, at espesyal na trato mula sa mga tagasunod. Ngunit nagtrabaho si Pablo para buhayin ang sarili upang hindi maging pabigat o pasanin sa mga nagsisimulang simbahan.

Ang ilang pilosopo noong araw ay nagtuturo sa pamamagitan ng pagpuna at pag-insulto sa kanilang mga estudyante. Pero ang grupo ni Pablo ay nagsalita nang may kabaitan, tulad ng isang inang nag-aalaga  ng kaniyang sanggol. Sa mga kasunod na talata, ginamit naman ni Pablo ang larawan ng isang amang buong pagmamahal na nag-aalaga sa kaniyang anak. Ang dalawang larawang ito ay nagpapakita na ang mga bagong alagad sa Tesalonica ay bago at mura pa lamang sa kanilang pananampalataya at kailangang patuloy na lumago sa Magandang Balita. Handa at bukal sa loob ni Pablo na tulungan sila sa paglalakbay na iyon.

Ang paglilingkod ni Pablo ay hindi lang nagtapos sa salita—ibinigay din niya ang kaniyang oras at presensya. Nagtagal siya at ang kaniyang grupo sa Tesalonica upang tunay na makilala ang mga tao. Nung kilala na nila ang puso at isip ng mga tao, doon pa lang nila totoong nahimok ang mga ang mga taga-Tesalonica upang magbahagi sa ibang lugar. Walang kabuluhan ang paglilingkod kung ang naglilingkod ay hindi ibinibigay ang sarili at ang kaniyang oras habang ibinabahagi ang Magandang Balita.

Ang pag-alala ni Pablo sa kaniyang mga paraan ng pamamahayag ay hindi lang simpleng kwentuhan. Nagsilbi itong halimbawa na dapat sundin ng mga taga-Tesalonica sa kanilang pagbabahagi sa iba. Parang sinasabi ni Pablo sa kanila: "Gawin ninyo ang ginawa ko." Huwag maghanap ng espesyal na trato o mataas na posisyon. Maglingkod nang may kababaang-loob at walang takot, kahit na may mga pag-uusig. Makipamuhay kayo sa mga tao at kilalanin sila. Akayin at alagaan niyo sila habang lumalago. Magsalita ng katotohanan nang may kabaitan at katapatan, sa patnubay ng Espiritu Santo. Magpatotoo kayo para sa karangalan ng Diyos, hindi para sa sariling kapakinabangan. At pagpapalain ng Diyos ang inyong gagawin ngayon at sa hinaharap, tulad ng ginawa Niya noong araw.

Mga Pangunahing Kaisipan

1. Nagsimula ang paglilingkod ng grupo ni Pablo sa Tesalonica pagkatapos ng pag-uusig sa kanila sa Filipos, at sa kabila ng mga humahadlang sa kanila sa Tesalonica.
2. Iniiwasan ng grupo ni Pablo ang panlilinlang, pagsisinungaling, pang-uuto, at pagmamataas habang ibinabahagi ang Magandang Balita. Ang layunin nila ay palugdan ang Diyos, hindi ang tao.
3. Sa halip na humingi ng bayad o espesyal na trato, nagtrabaho si Pablo at ang kaniyang mga kasama para sa kanilang pangangailangan, nagsalita nang may kabaitan, at buong pagmamahal na inalagaan ang mga bagong mananampalataya.
4. Sinundan ng mga taga-Tesalonica ang halimbawang iyon sa paglilingkod habang patuloy nilang ipinapangaral ang Magandang Balita.

Mga Tanong para sa Tagapagsalita (Speaker)

1.      Ano ang nakatulong sa mga taga-Tesalonica upang mula sa pagiging simpleng tagasunod ay maging magandang halimbawa sila sa paglilingkod?

2. Paano mo iaangkop sa makabagong panahon ngayon ang pamantayan at etiketa o ethics ni Pablo sa paglilingkod noong unang siglo?
3. Kailan ka huling natukso na magpayaman o magkaroon ng personal na pakinabang dahil sa iyong tawag bilang lingkod ng Diyos?
4. Kailan mo naranasang itaas o ilagay ka sa pedestal ng mga tao, kahit na ginagawa mo ang lahat para maiwasan ang karangalan o pagtataas sa’yo?